Ik woon in Breda aan een mooie maar drukke laan.
Grote herenhuizen, prachtige bomen aan weerszijde maar ook veel verkeer, druk kruispunt en een te grote parkeerdruk.
Sinds een jaar is er een 30 km-zone.
Gisteren wilde ik parkeren. Nu is het volgens mij een goede gewoonte als je wilt (file)parkeren dat de achterligger(s) even wachten en je de ruimte geven om de auto in het parkeervak te draaien.
Daar dacht een buurtgenoot anders over. Met getoeter en niet mis te verstane gebaren maakte hij me duidelijk dat hij het ongelooflijk vond dat ik zo maar daar wilde parkeren.
Ten eerst omdat hij er niet langs kon (er waren tegenliggers en heel veel fietsers).
Ten tweede omdat "zo'n kale ouwe lul" (ik ben inderdaad grotendeels kaal en de weinige haren aanwezige haren grijs) zou niet zo moeilijk in een auto moeten doen".
Toen hij verderop zelf inparkeerde, waarbij hij overigens haast twee fietsers raakte. Liep ik naar hem toe. Toen hij uit zijn Rang Rover stapte en mij zag, riep hij:"Altijd het zelfde met jullie ouwe zakken. Jullie staan altijd in de weg"
Vervolgens verdween hij achter een prachtig geschilderde oude voordeur van een statig herenhuis.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten