dinsdag 4 januari 2011
White Room, Lux, Schipper en Landa( 03-10-09).avi
En een voorbeeldje om mijn eerdere blog vandaag te ondersteunen
2011
Bloggen, ja al weer lang geleden dat ik heb gedaan. Kom laat ik weer eens beginnen.
De directe aanleiding is een gesprek dat ik voerde met enkele vrienden over muziek, concerten en registraties van concerten.
We keken naar enkele You Tube filmpjes en toen kwam bij mij onmiddelijk weer de gedachte op waarom ik niet meer naar blues/rock/popconcerten ga.
Heb je een idee?
Wel, vooral omdat er niet meer geluisterd wordt! Iedereen staat door de muziek heen de grootst mogelijke flauwekul te verkondigingen en om de zin hard te lachen maar luisteren, nee dat is te lastig, te moeilijk, te veel.
Hoe zou dit komen?
Gebrek aan respect voor de uitvoerders, vooral komen om gezien te worden, er bij willen zijn?
Als je echt voor de muziek komt dan luister je toch lijkt me. Of..........ben ik nou een ouwe vent waarvan gezegd wordt dat hij niet twee dingen tegelijk kan.
Ik herinner me een workshop over muziek die ik gaf op een VMBO in Breda. Daar ontstond een leuk gesprek over muziek uit de jaren 60 en de huidige muziek. Plotseling riep een meisje; 'dat nummer van Byonce dat is pas goed'. Even afgezien van het feit dat het een afgeleide was van een jazznummer uit 1949 had dat zelfde meisje kort daarvoor nog gezegd dat de hele klas geen Engels sprak en dus niet verstond wat er werd gezongen.
Met dat in herinnering denk ik dan maar dat men niet meer hoeft te luisteren, men vindt iets goed op basis van een deuntje, een riedeltje en vooral op basis van wat de omgeving goed vindt. Dan worden optredens inderdaad muzikaal behang.
Ben ik blij dat ik niets met behang heb.
De directe aanleiding is een gesprek dat ik voerde met enkele vrienden over muziek, concerten en registraties van concerten.
We keken naar enkele You Tube filmpjes en toen kwam bij mij onmiddelijk weer de gedachte op waarom ik niet meer naar blues/rock/popconcerten ga.
Heb je een idee?
Wel, vooral omdat er niet meer geluisterd wordt! Iedereen staat door de muziek heen de grootst mogelijke flauwekul te verkondigingen en om de zin hard te lachen maar luisteren, nee dat is te lastig, te moeilijk, te veel.
Hoe zou dit komen?
Gebrek aan respect voor de uitvoerders, vooral komen om gezien te worden, er bij willen zijn?
Als je echt voor de muziek komt dan luister je toch lijkt me. Of..........ben ik nou een ouwe vent waarvan gezegd wordt dat hij niet twee dingen tegelijk kan.
Ik herinner me een workshop over muziek die ik gaf op een VMBO in Breda. Daar ontstond een leuk gesprek over muziek uit de jaren 60 en de huidige muziek. Plotseling riep een meisje; 'dat nummer van Byonce dat is pas goed'. Even afgezien van het feit dat het een afgeleide was van een jazznummer uit 1949 had dat zelfde meisje kort daarvoor nog gezegd dat de hele klas geen Engels sprak en dus niet verstond wat er werd gezongen.
Met dat in herinnering denk ik dan maar dat men niet meer hoeft te luisteren, men vindt iets goed op basis van een deuntje, een riedeltje en vooral op basis van wat de omgeving goed vindt. Dan worden optredens inderdaad muzikaal behang.
Ben ik blij dat ik niets met behang heb.
Abonneren op:
Posts (Atom)
