Duurzaam 1

De bedoeling was om al eerder over de sociaal - economische index te schrijven. Dat laat even op zich wachten.

Vandaag over duurzaamheid in mobiliteit.

Enige tijd geleden stond mijn auto te koop en was er een geinteresseerde. Deze man stond er op dat er een aankoopkeuring bij de dealer plaats zou vinden. Nou wordt mijn auto altijd perfect onderhouden door een zgn. vakgarage. Op tijd de servicebeurten en de noodzakelijke vervangingen.
Ik had dus geen enkel probleem met deze aankoopkeuring. Na de keuring werden we even apart genomen. De uitslag! Er klopte niets van de auto (7 jaar oud en slechts 175.000 km). Afgaand op het relaas van de baliemedewerker was een reparatie van minimaal E 2.000 noodzakelijk om weer veilig de weg op te kunnen. Vooral het geluidjeuit de motor was zorgelijk en ik zou de auto zeker een dag kwijt zijn voor een onderzoek naar de oorzaak van het geluidje.
De ex-potentiele koper teleurgesteld weg en ik met een kater. Toch nog maar even een second-opinion. op naar mijn vakgarage. Daar constateerde men 1 defect dat eenvoudig gerepareerd kon worden. En het geluid? Tja, mijn garage had het binnen 1 minuut gelokaliseerd. Niets aan de hand.
Wat heeft dit met duurzaamheid te maken?
De auto betreft een VOLVO V70 D5, een auto waarvan bij aankoop in de showroom wordt gezegd; 'onverwoestbaar, gaat honderdduizenden kilometers mee, ideaal als je veel kilometrs moet maken'
In zo'n geval denk ik dan; precies wat ik nodig heb, sterk, degelijk, comfortabel. Een zorgeloze auto en een duurzame auto, niet alleen vanwege het roetfilter en het lage brandstofverbruik maar ook vanwege de lange levensduur en de degelijkheid waardoor er maar weinig vervangende onderdelen nodig zijn.

Nu lees ik in het NRC weekblad van 23 mei een stuk van Joris Luyendijk over de electrische auto. Niet over zomaar een electrische auto mar over een electrische auto die in Limburg/Noord-Brabant wordt gebouwd, productierijp is en vanaf 2010 gewoon volop geleverd kan worden, slechts 600 onderdelen heeft (ter vergelijking; een benzineauto heeft gemiddeld 2000 onderdelen die geproduceerd moeten worden).
Deze auto heet QUICC! en wordt geproduceerd door DuraCar Helmond/Heerlen.
Nooit van gehoord zegt u! Nee, ik tot voor zaterdag ook niet!!.
Ik vroeg me dus af hoe het komt dat van een auto die nu al geproduceerd wordt en die van 2010 gewoon te koop is zo weinig wordt vernomen. Hoe is het mogelijk dat de noodzakelijke investeringen voor deze revolutionaire auto tot nu toe maar niet loskomen?

Is de lobby van de traditionele autindustrie dan zo sterk dat ze zo'n initiatief het zo moeilijk kunnen maken, dat ze de autopers er niet over kunnen laten schrijven?

Is de verkoop van onderdelen (o.a. dankzij APK-keuringen en aankoopkeuringen) dan zo noodzakelijk om te overleven dat het bedrijfsleven, de noodzakelijke investeerders niets van zo'n project moeten hebben met als gevolg van de lobby dat er weinig kennis onder de gebruikers/potentiele klanten. En dan vervolgens roepen dat de markt er nog niet rijp voor is.

Nu begrijp ik de uitslag van de aankoopkeuring ook beter!

Ik ga voor de QUICC! en zal me in 2010 als dit karretje op de markt komt, orienteren op de mogelijkheden dit karretje in te zetten voor de Crazy Concept Crew.

Want zoals een spreuk bij de uitgang van het bedrijf laat weten: "IEDEREEN DACHT DAT HET NIET KON, TOT ER IEMAND KWAM DIE DAT NIET WIST"

Uilenspieghel